1. 1. Unesco(united nations Educational ؛ scientific and cultural organization) ↑

1. 1. Eric ↑

1. 1. Gates ↑

1. 1. Howard Gardener ↑

1. 1. Becker ↑

1. 1. Mosely ↑

1. 1. Smart School ↑

1. 1. Technology ↑

1. 1. Information and communication Tecndy (IcT) ↑

1. 1. I. Learning ↑

1. 1. E.Learning ↑

1. 1. Style ↑

1. 1. Learning Style ↑

1. 1. Honey &mumford ↑

1. 1. Kolb &KOlb ↑

1. 1. Concrete Experience (CE) ↑

1. 1. Refective observation (RO) ↑

1. 1. Abstract Conceptualization(AC) ↑

1. 1. . Computer- assisted Training (CAT) ↑

1. 1. . Computer- based Training (CBT) ↑

1. 1. . Education Software ↑

1. 1. . Brogan ↑

1. 1. . Hanizar et al ↑

1. 1. . Roberson ↑

1. 1. . Cola ↑

1. 1. . Foongme ↑

1. 1. . Pelgrum ↑

1. 1. . Bartholemew ↑

1. 1. . Daivid perkinz ↑

1. 1. . lab top ↑

1. 1. . On line ↑

1. 1. . Virtual School ↑

1. 1. . Kulik & Kulik ↑

1. 1. . Samson et al ↑

1. 1. . Brogan ↑

1. 1. .Delos ↑

1. 1. . Lou et al ↑

1. 1. . Florian ↑

1. 1. .Reed and Mcrgeney ↑

1. 1. . Abbot ↑

1. 1. . Gunter ↑

1. 1. . Becta ↑

1. 1. . SENIT (Special Educational Needs interested in ICT) ↑

1. 1. . Loveless ↑

1. 1. . Information society ↑

1. 1. . Pelgrum & Law ↑

1. 1. . Socrates ↑

1. 1. . Wilelm Wundt ↑

1. 1. .Ebinghaus ↑

1. 1. . Hergenhan & Olson ↑

1. 1. . Kurt Lewin ↑

1. 1. . Lev Vygotsky ↑

1. 1. . Robert Mills Gagne ↑

1. 1. . M. DavidMerrill ↑

1. 1. .Darivid Perkinz ↑

1. 1. . Tiger Web ↑

1. 1. . ICT ↑

1. 1. . Terenggun ↑

1. 1. . International computer Driving Licence ↑

1. 1. -on line ↑

1. 1. .LMS:learning management system ↑

1. 1. .Whiataker ↑

1. 1. .Wallcace ↑

1. 1. -hargreaves ↑

1. 1. Hergenhahn& olson ↑

1. 1. .UNESCO (United nations Educational, Scientific and cultural Organization) ↑

1. 1. .Hergenhan ↑

1. 1. .Cognitive Styles ↑

1. 1. .Effective Styles ↑

1. 1. .Physiological styles ↑

1. 1. .conceptual tempo ↑

1. 1. .impulsive ↑

1. 1. .reflevtive ↑

1. 1. .Bichler &Snowman ↑

1. 1. .Hohn ↑

1. 1. .Field depended ↑

1. 1. .Field independed ↑

1. 1. .ormord ↑

1. 1. -kolb ↑

1. 1. -Guilford ↑

1. 1. -Piaget ↑

1. 1. -Dembos ↑

1. 1. -Woolfolk ↑

1. 1. Cano&Hughes ↑

1. 1. -johnson ↑

1. 1. -Robynn & Gravenhorst ↑

اگر یک غذای عادی همراه با انواع ویتامین ها،پروتئین ها،کربوهیدرات ها،لبنیات،میوه و سبزی برای موارد آرام و زندگی طبیعی شما کافی باشد وقتی دچار استرس شدید هستید دیگر این غذاها،جواب نیاز آن روز شمارا نمی دهد و اگر بر عکس در چنین مواقعی شما مقدار غذای مصرفی خود را اضافه نکنید،به علت نرسیدن موادغذایی کافی به بدن وداشتن استرس بسیاری ازحالات غیرطبیعی مغزی وروانی ظاهر می شود.

وقتی دچار استرس می شوید و سرعت متابولیسم بدن شما زیاد می شود مقادیر زیادی از مواد غذایی موجود در بدن وارد جریان گردش خون می شوندو پس از سوخته شدن از راه کلیه به صورت ادرار دفع می‌گردند و یا به عبارت دیگر وقتی ما دچار استرس می‌شویم در مدتی کوتاه مقادیر زیادی از مواد غذایی بدن خود را از دست می‌دهیم.استرس باعث کاهش ذخیره مواد غذایی بدن می شود. (فروزین،۱۳۷۸،۴۷)

از دلایل بروز استرس،افسردگی،تند مزاجی،بیماری های روحی،عصبانیت و اضطراب کمبود عناصر ی مثل منیزیم و پتاسیم،روی،کلسیم وکمبود ویتامین های گروه ب است.‌بنابرین‏ برای کاهش بیماری‌های روحی و افسردگی باید از غذاهای مناسب استفاده کرد.

استرس و اضطراب تغذیه ای :تغذیه ضعیف و نامناسب می‌تواند استرس زا باشد.برخی افراد با مصرف بیش از حد قند،کافئین،نمک و چربی استرس وارده بر بدن خود را افزایش می‌دهند.عادت های خاص غذایی می‌تواند سبب ایجاد و یا افزایش استرس در زندگی فرد شود.از جمله این عادت ها،مصرف کافئین،الکل و قند است کافئین دستگاه اعصاب مرکزی را تحریک می‌کند.این ماده در چای،قهوه،کاکائو، شکلات و بعضی داروها وجود دارد.کافئین از طریق جدار معده و روده ها ظرف چند دقیقه جذب شده و توسط جریان خون به تمام قسمت های بدن می‌رسد.در نتیجه چون فرد برانگیخته و سرحال شده است می‌تواند هوشیارانه تر عمل کند.اما مصرف بیش از حد کافئین می‌تواند زیان آور و مسئله ساز باشد.کافئین،هورمون های استرس را تحریک می‌کند ومصرف بیش ازحدآن می‌تواند سبب برانگیختگی واضطراب شود.امروزه مصرف قند در میان مردم افزایش یافته است.مصرف زیاد قند هم چنین می‌تواند با تأثیر گذاشتن در میزان قند خون،باعث افزایش اختلالات روانی گردد.یک رژیم غذایی حاوی قند و شیرینی فراوان،ممکن است که،جایی برای مصرف سایر غذاهای مقوی و مغذی باقی نگذارد.بدن انسان به ویتامین ها برای فعالیت دستگاه عصبی نیاز مبرم دارد.یک رژیم غذایی حاوی ویتامین کم می‌تواند سبب اختلالات روانی و افسردگی گردد.راه های زیادی برای مقابله با استرس و فشار عصبی وجود دارد،یکی از این راه ها استفاده از مواد غذایی است که،در کنترل استرس نقش مهمی به عهده دارند.غذاها می‌توانند از راه های مختلفی بر میزان استرس تاثیر بگذارند.مثلا بعضی غذاها باعث کاهش سطح سروتونین درخون می‌شوند.تمام کربوهیدرات ها درمغز باعث افزایش ترشح ماده شیمیایی سروتونین می‌شوند.برای این که میزان سروتونین در خون بالا بماند بهتر است از مواد غذایی دارای کربوهیدرات های که به کندی هضم می‌شوند استفاده کنید.

بخش سوم: پرخاشـگری^[۴۵]

چه رابطه ی سببی بین رژیم غذایی و پرخاشگری است؟افراد ممکن است مسئول پرخاشگری خود باشند.ایجاد خشونت ممکن است مربوط به آن چیزی باشد که ما خورده یا نخورده ایم.این نقطه ای است که از بیوشیمی مغزمنشامی گیرد.جایی که تغذیه،ناقص ‌تر باشد،گروهای اقتصادی واجتماعی ظاهرارفتار جنایی بیشتری ازخود نشان می‌دهند.رابطه ی مستقیمی بین رژیم غذایی ورفتار ضد اجتماعی وجود دارد،به طوری که رژیم غذایی بدموجب رفتاربد ‌و رژیم غذایی خوب ازآن پیشگیری می‌کند. (http://www.theguardian.com)

اگر انتخاب غذابد انجام شود ممکن است اتفاقاتی نامناسب به وقوع بپیوندد،بی میل به کار شویم،شوق زندگی رااز دست بدهیم،اگرکار می‌کنیم زودخسته شویم،برخوردمان به هنگام کاربادیگران تندو زننده شود،زود کنترل خود رااز دست بدهیم وعصبانی شویم،در برابر برخورد با کوچک ترین ناملایمات،آن چنان به خشم آییم که نتوانیم خودراکنترل کنیم ودست به کارهای خطرناک وحادثه آفرین بزنیم.بسیاری از مردم بر این باورند که جرایم خشونت آمیز و به ظاهر بی معنا را کسانی مرتکب می‌شوند که از لحاظ روانی،بیمارند.برای مثال مردی که به یک کودک چهارساله تجاوزمی کند وی راشکنجه می‌دهد وبه قتل می رساند باید بیمار باشد،چرا که چنین جنایتی را نمی توان به علت دیگری نسبت داد.پذیرش ارتباط بین ارتکاب جرم و اختلال روانی بر این فرض مبتنی است که بیماران روانی برای قوانین جامعه ارزشی قائل نیستند رفتار آن ها غیر قابل پیش‌بینی است و نمی توانند اعمال خود را مهار کنند و چون قادرنددر هرزمانی به هر کاری دست بزنند پس بالقوه خطرناک هستند.از سوی دیگر این فرض نیز پذیرفته شده است که اگر فردی به اعمال خشونت آمیز بی معنا و غیر قابل درک دست بزند آشکارا بیمار است پس چنین نتیجه گیری می شود که نه تنها بیماران روانی خطرناکند بلکه آنهایی هم که مرتکب جرایم عجیب می‌شوند،از لحاظ روانی بیمارند.اختلالات غدد مترشح داخلی در وضع جسمی و روانی افراد موثرند.میزان ترشحات غدد تیروئید و ازدیاد نورآدرنالین به نسبت آدرنالین در رفتار خشونت آمیز تاثیر دارد.ترشح اضافی غدد مذکور،سبب فشار عصبی و اضطراب مزمن می‌گردد و فرد نمی تواند رفتار خود را کنترل کند.اطفالی که در محیط نا مساعد با شرایط سخت بسر برده و مورد تنبیه بدنی شدید توسط والدین خود قرارمی گیرندطرزعمل غددآن هادچاراختلال گشته وحالت پرخاشگری وخشونت دارند. (فروزین،۱۳۷۸،۵۳)

در اصلاحیه ای که از طرف گلمن بر تعریف فوق الذکر صورت گرفت هوش هیجانی به پنج حوزه تبدیل شد که عبارتند از:

1. 1. آگاهی از هیجانهای خود

1. 1. مدیریت هیجان‌ها

1. 1. برانگیختن خود

1. 1. شناسایی هیجانهای دیگران

1. تنظیم روابط خود با دیگران(لارسن، ۲۰۱۱، ۲۴).

۲-۱-۳- تعریف هوش هیجانی

دو حوزه ی متفاوت “هیجان” و “هوش” به کمک هم سازه ی هوش هیجانی را می‌سازند. هوش هیجانی مشتمل بر توانایی آگاهی نسبت به هیجان‌ها و استفاده از آن ها برای افزایش کیفیت زندگی شخصی و اجتماعی است در واقع میتوان گفت که هوش هیجانی شامل توانایی ادراک و بیان دقیق هیجان‌ها استفاده از آن ها برای تسهیل افکار و فهم هیجان‌ها مدیریت کنترل آن ها برای رشد هیجانی است البته تعدادی مفاهیم دیگر شامل شایستگی هیجانی^[۱۱]، خلاقیت هیجانی^[۱۲] ، دقت همدلی^[۱۳]، نیز به طور نسبی توسط صاحب نظران و محققان تا کنون برای شرح و توصیف این سازه استفاده شده اند. علی‌رغم الگوها و نظریات مختلفی که در باب ابعاد و روش های اندازه گیری هوش هیجانی وجود دارد، اغلب نظریه پردازان طی سال‌های اخیر حداقل بر سر یک موضوع اتفاق نظر دارند و آن اینکه هوش هیجانی به موضوعی محوری برای محققان و مشاوران مدیریتی تحصیلی و روانی تبدیل شده است این اهمیت بر اساس شواهدی که طی این فصل مرور خواهد شدبه خوبی در دنیای کار و در سازمان‌ها نیز رخنه نموده است(هریس، ۲۰۱۲، ۴۵).

۲-۱-۳-۱- تعریف هیجان

در فرهنگ های لغت تعاریف گوناگون و متناقضی از هیجان وجود دارد یکی از تعاریفی که در اینجا به کار ما می‌آید و تا اندازه ای وافی به مقصود است ، هیجان را نوعی حالت احساسی می‌داند که خودآگاه و ارادی است و طی آن حالتهایی چون شادی ، غم و غصه ، ترس ، تنفر و … تجربه می‌شوند و با حالتهایی چون شناخت یا انگیزش و اراده تفاوت دارند( فرهنگ لغت راندم هاووس، ۱۹۷۳،ص۲۷۰ نقل از سیاروچی، فورگاس و مایر،۲۰۰۹،۱۳۸۳). با مقایسه تعاریف گوناگون در می یابیم که هیجان با شناخت (تفکر) و اراده(آرزوها و انگیزه ها) تفاوت دارد.

۲-۱-۳-۲- تعریف هوش

هوش به صورت‌های گوناگونی تعریف شده است. بهترین تعریفی که از هوش وجود دارد و در اینجا برای هدف ما مناسب است. هوش را” مجموعه ای از توانایی‌ها ی شناختی که به ما اجازه می‌دهند تا نسبت به جهان اطرافمان آگاهی پیدا کنیم یاد بگیریم و مسائل را حل کنیم” تعریف ‌کرده‌است. هوش توانایی ذهنی است و قابلیت‌های متنوعی همچون استدلال، برنامه‌ریزی، حل مسئله، تفکر انتزاعی، استفاده از زبان، و یادگیری را در بر می‌گیرد. نظریه های هوش در طول تاریخ تغییر کرده‌اند(باتلر و همکاران،۲۰۰۹، ۱۰).

۲-۱-۴-

در سنجش‌های سنتی تر تیزهوشی، افرادی که میزان ضریب هوشی (هوشبهر – IQ) آن‌ ها از حد مشخصی بیشتر باشد تیزهوش نامیده می‌شوند. این حد مشخص در نمونه گیری‌های مختلف، با توجه به نوع آزمون و جامعه آماری که ضریب هوشی به صورت نسبی نسبت به آن سنجیده می‌شود متفاوت است. اما باز هم به صورت معمول می‌توان ۱۲۰ را عددی دانست که در بیشتر آزمون‌ها مرز تیزهوشی فرض می‌شود و به افرادی که ضریب هوشی بیش از این مقدار را داشته باشند تیزهوش گفته می‌شود(همان،۱۱).

۲-۱-۵- تعریف روانشناختی هوش هیجانی

هوش هیجانی را باید ترکیبی از دو حالت از سه حالت ذهن دانست. هوش هیجانی به وسیله مایر و سالوی (۱۹۹۷) این گونه تعریف شده است”هوش هیجانی عبارت است از توانایی ادراک هیجان‌ها ، جهت دست یابی به هیجانی سازنده که به کمک آن ها بتوان به ارزیابی افکار فهم هیجان‌ها و دانش هیجانی خود پرداخت و با بهره گرفتن از آن بتوان موجبات پرورش احساسات و رشد هوشی خود را فراهم ساخت. درک این نکته که هوش هیجانی نقطه مقابل یا در تضاد با هوش شناختی نیست و در آن مغز بر قلب چیره نمی گردد بسار مهم است.در هوش هیجانی مغز و قلب یا هوش و هیجان به صورتی یگانه با یکدیگر تر کیب می‌شوند(نقوی، ۱۳۸۹، ۳۷).

با توجه ‌به این مطالب میتوان ادعا نمود که هوش هیجانی عبارت است از استفاده از هیجان‌ها برای حل مسائل و داشتن یک زندگی مفید، خلاقانه و سازنده هوش هیجانی بدون هوش یا هوش شناختی بدون هوش هیجانی تنها بخش‌هایی ناقص از یک راه حل هستند. در اینجا مغز و قلب هر دو به کمک هم ‌می‌شتابند و با هم یکی می‌گردند(هارول،۲۰۰۹، ۳۸).

۲-۱-۶- تحلیل مؤلفه‌ های هوش هیجانی

هوش هیجانی (یا هوش احساسی یا هوش عاطفی که با حروف اختصاری EQ نشان داده می‌شود) بخش مهمی از «هوش» است که شامل توانایی شناخت، درک و تنظیم هیجان‌ها (احساسات) و استفاده از آن ها در زندگی است. اصطلاح هوش هیجانی اولین بار در سال ۱۹۹۰ روانشناسی بنام سالوی برای بیان کیفیت و درک احساسات افراد، همدردی با احساسات دیگران و توانایی اداره مطلوب خلق و خو به کاربرد. هوش هیجانی از چهار مهارت اصلی تشکیل می شود:۱- خودآگاهی^[۱۴]: توانایی شناسایی دقیق هیجان های خود و آگاهی از آن ها به هنگام تولید. خودآگاهی، کنترل تمایلات خود درنحوه واکنش به اوضاع و افراد مختلف را نیز شامل می شود. فردی که از هوش هیجانی بالایی برخوردار است، نسبت به احساسات خود، آگاهی بی واسطه و بدون وقفه دارد.۲- خود مدیریتی^[۱۵]: یعنی اینکه بتوانید واکنش های هیجانی خود را در مقابل همه مردم و شرایط مختلف کنترل کنید. ۳- آگاهی اجتماعی^[۱۶]: توانایی در تشخیص دقیق هیجانات دیگران و درک اینکه دقیقاً چه اتفاقی در حال روی دادن است. این موضوع اغلب ‌به این معنا است که طرز تفکر و احساسات دیگران را درک می کنید، حتی زمانی که خودتان همان احساسات یا تفکرات راندارید و این همان همدلی است. ۴- مدیریت اجتماعی^[۱۷]: توانایی در به کارگیری ((آگاهی از هیجانات دیگران)) به منظور موفقیت ‌در کنترل و مدیریت تعامل ها، همچنین این توانایی، ارتباط واضح با شرایط و کنترل مؤثر تعارض های دشوار را شامل می شود(برمن، ۲۰۱۰، ۴۹).

۲-۱-۷- عوامل مؤثر در هوش هیجانی

سالووی توصیف مبنایی خود را از هوش هیجانی، بر اساس نطریات گاردنر درباره استعداد های فردی قرار می‌دهد و این توانایی ها را به پنج حیطه اصلی گسترش می‌دهد.

• • شناخت عواطف شخصی : خود آگاهی(تشخیص هر احساس به همان صورتی که بروز می‌کند)سنگ بنای هوش هیجانی است .توانایی نظارت بر احساسات در هر لحظه برای به دست آوردن بینش روان شناختی و ادراک خویشتن نقشی تعیین کننده دارد.ناتوانی در تشخیص احساسات راستین، ما را به سردرگمی دچار می‌کند.افرادی که نسبت به احساسات خود اطمینان بیشتری دارند، بهتر می‌توانند زندگی خویش را هدایت کنند.این افراد درباره احساسات واقعی خود در زمینه اتخاذ تصمیمات شخصی از انتخاب همسر آینده گرفته تا شغلی که بر می گزینند، احساس اطمینان بیشتری دارند(شیروانی، ۱۳۸۸، ۲۷).

۱-۲-۴-تحلیل ماهیت ضمانتنامه بانکی بر اساس مفهوم ضمان عقدی

اولین فرضیه ای که به ذهن می‌رسد عبارت از تحلیل ماهیت حقوقی ضمانتنامه های بانکی برا ساس عقد ضمان می‌باشد.

در حقوق فرانسه برخی ضمانتنامه بانکی را از اقسام ضمان تضامنی مندرج در مواد ۲۰۱۱ و به بعد قانون مدنی می دانند. در حقوق ایران نیز برخی دادگاه ها تمایل بدان دارند که ضمانتنامه بانکی را در قالب ضمان عقدی مندرج در ق مدنی تحلیل و بررسی نمایند که در ادامه بدان خواهیم پرداخت. اما دکترین معمولا در قبول چنین تحلیلی تردید دارند و با توجه به ویژگی ها و کارکرد ضمانتنامه های بانکی احکام ضمان را ‌در مورد این ضمانتنامه ها قابل اجرا ندانسته و آن را با ماهیت اینگونه ضمانت نامه ها متعارض و متضاد می دانند.

برای اینکه به مقایسه دقیق تری از ضمانتنامه بانکی و عقد ضمان برسید ناگزیریم در ابتدا تحلیلی از عقد ضمان در قانون مدنی ارائه دهیم و سپس به بررسی کارکرد و ویژگی های ضمانت نامه های بانکی نقاط اشتراک و افتراق این دو نهاد و اینکه آیا مقررات یکسانی ‌در مورد آن ها قابل اعمال می‌باشد یا خیر را بررسی کنیم.

۱-۱-۲-۴-ویژگی های عقد ضمان

احکام و مقررات و آثار عقد ضمان به طور خلاصه عبارتند از

1. ضمان موجب نقل ذمه به ذمه است (ماده۶۹۸ ق مدنی) نویسندگان قانون مدنی به پیروی از فقه امامیه مفهومی از ضمان را پذیرفته اند که به موجب آن ذمه مذیون به ذمه ضامن منتقل می شود(۱).(^[۴۶])

ذمه ضامن وثیقه طلب نیست و جنبه فرعی ندارد و جابجایی دین جوهر ضمان را تشکیل می‌دهد، با وجود این نباید پنداشت که توافق اشخاص در این زمینه اثر ندارد. (مواد ۶۹۹ و ۷۲۳ قانون مدنی)، بی گمان مفاد ماده ۶۹۹ قانون مدنی تمایل قانون گذار را برای یافتن راه حلی که بتواند در چارچوب نظر فقهای امامیه ضمان را به صورت وثیقه در آورد نشان می‌دهد ولی نمی توان ادعا کرد که این ماده به صراحت تضامن را تجویز ‌کرده‌است البته در کنار قانون مدنی قانون تجارت به روشنی و صراحت در ماده ۴۰۲ خود انعقاد ضمان تضامنی را تجویز نموده است. ضامنی که در ماده ۴۰۳ همان قانون ویژگی های آن بیان شده است.

ضامن عقدی عهدی است و رکن اصلی آن عبارت است از تعهدی که ضامن در مقابل مضمون له بعهده می‌گیرد تا دین مضمون عنه را بپردازد و از این جهت در مقابل عقود تملیکی و عینی قرار می‌گیرد.

1. 1. ضمان عقدی رضایی است و اراده ضمان و طلبکار ( مضمون له) است که این عقد را منعقد می‌سازد. نتیجه انعقاد چنین عقدی انتقال مستقیم دین به ذمه ضامن است و تشریفات در این عقد جایی ندارد.

1. 1. عقد ضمان عقدی است معوض و عوضین آن عبارتند از تعهد ضامن در مقابل مضمون له به پرداخت دین مضمون عنه و دیگری سقوط طلب مضمون له از مضمون عنه و هر یک از این دو به طور مستقیم و همزمان توسط طرفین انشاء می شود.

1. 1. ضمان عقدی است تبعی بدین معنا که تعهد ضامن از حیث نفوذ و بقا تابع دینی است که مضمون عنه به طلبکار داشته است لذا در صورت موجود و یا مشروع نبودن دین مبنای ضمان نیز صحیح نمی باشد. و در صورت بطلان قرارداد پایه و اصلی این قرارداد تبعی نیز باطل و بی اثر می‌گردد و خلاصه اینکه تعهد مندرج در ضمان از هر حیث تابع قرارداد اصلی و پایه می‌باشد منتهی در وجود دین سختگیری کمتری شده و ضمانت از دینی که هنوز استقرار نیافته ولی سبب آن ایجاد شده صحیح شمرده شده است (مفهوم مخالف م ۶۹۱ مدنی)

1. 1. ضمان از عقود مسامحه است. عقد مسامحه عقدی است که بنا به مصالحی در انعقاد آن ها و شرایطانعقاد از جهت علم طرفین سختگیری کمتری شده است در این زمینه مواد ۶۹۴ و ۶۹۵ قانون مدنی علم ضامن به مقدار و اوصاف و شرایط این مورد ضمانت و همچنین علم وی به شخصیت مضمون عنه را در انعقاد قرارداد شرط ندانسته است.

1. حسب ماده ۷۰۱ ق مدنی عقد ضمان عقدی است لازم لذا فقط در صورت اقامه یا وجود یکی از خیارات قانونی می توان عقد را به هم زد. بنظر می‌رسد که با توجه به عبارات ذیل ماده مذکور و همچنین اینکه این عقد از عقود مسامحه می‌باشد .وجود و اعمال خیارات در این مورد با محدودیت هایی مواجه باشد.

۲-۱-۲-۴-ویژگی های ضمانتنامه های بانکی

ضمانتنامه بانکی ماهیتا یک سند تجاری است

منظور از سند تجاری در اینجا به مفهوم مضیق آن نمی باشد بلکه مراد سندی است که در ساز و کار تجارت تحصیل و استفاده گردیده و از فعالیت های تجاری منتج می شود.

بدین توضیح که حسب بند ۷ از ماده ۲ قانون تجارت هرقسم عملیات صرافی و بانکی معامله تجاری قلمداد گردیده است. از طرفی ماده ۱۳ و بند ۶ ماده ۱۴ قانون پولی و بانکی کشور مصوب ۱۳۵۱ و بند ۱۵ ماده ۲ قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب ۱۳۶۲ صدور ضمانتنامه را از جمله عملیات بانکی مجاز معرفی نموده اند.

1. 1. ضمانتنامه بانکی همواره ضمانت از دین موجود نیست و چه بسا حتی دینی نیز وجود نداشته باشد و هیچ گاه به منصه ی ظهور نیز نرسد به عبارتی باید گفت عبارات قانون مدنی ظاهراً حکایت از آن دارند که فقط ضمانت از دین امکان پذیر است: ماده ۶۸۴ قانون مدنی در تعریف ضمان اشعار می‌دارد که «عقد ضمان عبارت است از اینکه شخصی مالی را که بر ذمه دیگری است به عهده بگیرد» ولی برخی حقوق ‌دانان عقیده دارند که عمل نیز می‌تواند مورد ضمان واقع شود چنانچه شخصی تعهد کرده باشد خانه ای برای دیگری بسازد و شخص دیگری انجام عمل متعهد را ضمانت کند حسب این عقیده ضمان را می توان مشمول ماده ۶۸۴ قانون مدنی دانست.

1. همان گونه که گفته شد عقد ضمان از عقود مسامحه است بدین معنی که به منظور سودجویی و معامله تشریح نشده است بلکه هدف اصلی از آن ارفاق به مدیون است و ضامن نیز از زمره نیکوکاران است و قانون‌گذار ‌در مورد او سخت گیری کمتری می‌کند.(۱)^[۴۷]

‌بنابرین‏ علم ضامن به مقدار و اوصاف و شرایط دینی که ضمانت آن را می کند شرط نیست (ماده۶۹۴ قانون مدنی) و همچنین معرفت تفضیلی ضامن به شخص مضمون له یا مضمون عنه لازم نیست (ماده۶۹۵ قانون مدنی)برچنین مسائلی ‌در مورد ضمانتنامه های بانکی صادق نیست زیرا همان گونه که گفتیم صدور ضمانتنامه بانکی به اعتبار تاجر بودن بانک‌ها، معامله تجاری تلقی شده و بدیهی است که سودجویی و انتقاع در تجارت رکن اصلی و اساسی می‌باشد بانک‌ها در هنگام صدور ضمانتنامه بانکی بررسی کامل و جامعی را بعمل می آورند و بر خلاف مفاد ماده ۶۹۴ به مقدار اوصاف و شرایط دین مورد ضمانت کاملا واقف می‌گردند چرا که مقتضای تجارت همین است و اگر بدین گونه نباشد و بر اساس قواعد ضمان قانون مدنی عمل شود حتی می توان در صحیت چنین عملی با توجه به شرایط و ضوابط حاکم بر تجارت و بازار تردید کرد.

استقلال ضمانتنامه بانکی از قرارداد اصلی و پایه

چند سال بعد در سال ۱۸۸۹ میلادی (۱۲۶۷ هجری شمسی)، در اثر اقدامات زیاد بارون دو رویتر و نیز دخالت دولت انگلیس، مجدداً امتیاز دیگری به بارون دو رویتر برای مدت شصت سال داده شد. این امتیاز برعکس امتیاز قبلی تنها به منظور تأسیس بانکی به نام بانک شاهنشاهی ایران بود. مرکز اصلی بانک شاهنشاهی در لندن و اداره مرکزی آن در تهران بود. سرمایه این بانک در تاریخ تأسیس مبلغ یک میلیون لیره انگلیسی تعیین شد که تماماً پرداخت گردیده بود. به موجب ماده سوم امتیازنامه، بانک شاهنشاهی ایران حق انحصاری انتشار اسکناس را به دست آورد. گذشته از این، ‌بر اساس همین امتیازنامه، بانک از پرداخت هر گونه مالیاتی معاف بود.

بانک شاهنشاهی ایران تا پیش از تأسیس بانک ملی ایران تقریبلاً به عنوان بانک بازرگانی منحصر به فرد فعالیت می‌کرد؛ زیرا بانک روس و ایران که بیشتر به عملیات سیاسی می پرداخت، نمی توانست هیچ گونه رقابت بازرگانی با بانک مذبور بنماید. گذشته از این عملیات بانک عثمانی نیز در ایران فوق العاده محدود بود.

از آنجایی که حسابهای دولتی نیز در بانک شاهنشاهی متمرکز بوده و انتشار انحصاری اسکناس را در ایران در اختیار داشت و اسکناسهای یک تومانی، پنج تومانی، ده تومانی و بیست تومانی چاپ و منتشر می‌کرد، نقش بانک مرکزی را نیز به عهده داشت (فرجی، ۱۳۸۵، ص ۹۲).

بانک استقراضی ایران: در سال ۱۲۶۸ یکی از اتباع روس به نام ژاک پولیاکف، امتیاز تأسیس بانک استقراضی روس را برای مدت ۷۵ سال از ناصر الدین شاه دریافت کرد. پس از چندی دولت روس برای افزایش نفوذش در ایران کلیه سهام این شرکت را خریداری کرده و اداره آن را خود در ایران به عهده گرفت. بر طبق اساسنامه، این بانک نه تنها حق انجام کلیه معاملات را داشت، بلکه معاملات زیر را هم می‌توانست انجام دهد.

۱- خرید و فروش کالا به حساب خود

۲- خرید و فروش ارز خارجی و فلزهای گرانبها به حساب خود

۳- خرید و فروش اوراق قرضه و سهام به حساب خود

۴- مشارکت در بنگاه های مالی و صنعتی که با مقاصد بانک مطابقت داشته باشد.

۵- تحصیل هر گونه امتیاز از جمله کشیدن خطوط راه آهن و تلگراف

گذشته از این، بانک مذبور عهده دار تسویه حساب بازرگانی ایران و روس نیز گردید. از آنجایی که بانک استقراضی در ایران بیشتر به عملیات سیاسی می پرداخت، فعالیت آن خیلی با موفقیت همراه نبود، زیرا این بانک علی رغم اینکه به سپرده ها بهره نیز پرداخت می‌کرد، امّا سپرده های اشخاص هیچ گاه به میزان قابل توجه نرسید.

بانک استقراضی پس از آنکه در سال ۱۳۰۱ به موجب مقررات عهدنامه ۱۲۹۹ (۱۹۲۱ میلادی) بین ایران و شوروی به دولت ایران واگذار گردید، به بانک ایران موسوم گردید. از آنجایی که بانک اخیرالذکر نیز سرمایه کافی در اختیار نداشت و در وصول مطالباتش با مشکلات فراوان رو به رو بود، لذا در سال ۱۳۱۲ به بانک کشاورزی ایران پیوست.

بانک عثمانی: این بانک که اصولاً یک بانک انگلیسی بود، در سال ۱۸۶۳ میلادی به شکل یک شرکت سهامی و با سرمایه مشترک فرانسه و انگلیس در اسلامبول تشکیل شد. سرمایه اولیه این بانک در سال ۱۸۵۶ به مبلغ۰۰۰, ۵۰۰ لیره بود که در سال ۱۸۶۳ با کمک سرمایه های فرانسوی به ۰۰۰,۱۰۰, ۴ لیره افزایش یافت و انتشار اسکناس را در ترکیه به دست آورد. بخش مهم معاملات بانکی در ترکیه توسط این بانک صورت می‌گرفت و شعباتی نیز در انگلستان، مصر، قبرس، فلسطین، عراق، یونان، ایران و عربستان داشت.

در سال ۱۳۰۱ بانک عثمانی اقدام به تأسیس چند شعبه در ایران و در شهرهای تهران، همدان و کرمانشاه نمود و کلیه عملیات بانکی را تا زمان انحلال انجام می‌داد.

بانک ایران و روس: این بانک در سال ۱۳۰۵ و از طرف دولت شوروی و با سرمایه یکصد میلیون روبل که تمامی آن پرداخت گردیده بود، به منظور تسهیل در امر مبادلات بین دو دولت ایران و شوروی تأسیس گردید. فعالیت‌های بانک ایران و روس از بدو تأسیس محدود به انجام امور مالی مؤسسات بازرگانی وابسته به شوروی و مبادلات بازرگانی بین دو کشور بوده است.

بانک سپه: این بانک که در حقیقت اولین بانک ایرانی می‌باشد، در سال ۱۳۰۴ با سرمایه و وجوه صندوق بازنشستگی افسران و درجه داران ارتش تأسیس گردید. اگرچه منظور اولیه از تأسیس این بانک، تمرکز وجوه ارتش و پرداخت حقوق و هزینه ها – یعنی انجام امور مالی- بوده است، با این وصف، این بانک با تأسیس شعباتی در شهرهای مختلف کشور مبادرت به بعضی از عملیات بانکی نظیر گشایش حسابجاری، صدور حواله، نقل و انتقال وجوه، تنزیل بروات تجاری، اعطای وامهای بانکی و سایر عملیات تجاری نموده است. بانک سپه که در سال ۱۳۳۳ با اساسنامه جدید به شکل شرکت سهامی تبدیل گردید، در حال حاضر یکی از بزرگترین بانک‌های کشور می‌باشد و در حالی که تمام امور ارتش را انجام می‌دهد، به کلیه عملیات بانکی حتی ارزی نیز مبادرت می ورزد (فرجی، ۱۳۸۵، ۹۴-۹۳).

بانک رهنی ایران: مؤسسه رهنی ایران در سال ۱۳۰۵ با کسورات بازنشستگی و تحت نظارت وزارت دارایی تأسیس گردید. وظیفه این بانک اعطای وامهای کوتاه مدت با بهره کم و در مقابل وثیقه های منقول بوده است. این مؤسسه پس از تأسیس بانک ملی ایران جزء این بانک شد و از سال ۱۳۱۸ که بانک رهنی تأسیس شد، با تغییر نام به بانک کارگشایی معروف گردید. در حال حاضر این بانک از سازمان‌های تابعه بانک ملی است و دارای شعبات متعددی در تهران و شهرهای مختلف ایران می‌باشد و در مقابل قبول اثاثیه منزل، فرش، طلا و زیور آلات و غیره وام می‌دهد.

بانک ملی ایران: فکر ایجاد بانک ملی ایران چندان تازه نیست. در سال ۱۲۵۸ هجری شمسی، یعنی تقریباٌ ده سال قبل از تشکیل بانک شاهنشاهی، پیشنهادی از طرف حاج محمد حسن امین دارالضرب که یکی از صرافان بزرگ ایران بود، به منظور ایجاد بانکی بزرگ با مشارکت دولت و ملت، تقدیم ناصرالدین شاه شد که متأسفانه این پیشنهاد جامه عمل نپوشید و بانک شاهنشاهی ایران به صورت بانک دولتی در ایران مستقر شد. پس از تشکیل بانک شاهنشاهی ایران نیز دولت ایران پیوسته در صدد بود تا در موقع مناسب با سرمایه ملت ایران، بانک ملی را تشکیل دهد. حتی در دوره اول مجلس شورای ملی، عده ای از نمایندگان با قید فوریت درخواست تشکیل یک بانک ملی را از دولت نمودند، ‌به این منظور که بانک ملی معاملات مربوط به خزانه را انجام داده و رونق بیشتری به کارهای بازرگانی، کشاورزی و صنعت بدهد. گذشته از این، از نفوذ بانک شاهنشاهی ایران نیز بکاهد. اگرچه این فکر از طرف مردم با استقبال زیادی رو به رو گردید و بازرگانان حاضر شدند که سرمایه آن را بپردازند، امّا به لحاظ اوضاع نابسامان اقتصادی و خالی بودن خزانه دولت این پیشنهاد عملی نگردید، تا اینکه در تاریخ ۱۴ اردیبهشت ماه ۱۳۰۶ هجری شمسی (دوره ششم قانون گزاری) قانون تشکیل بانک ملی ایران به تصویب نهایی مجلس شورای ملی رسید.